Przewoźnik drogowy

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym w art. 4 ust. 15 wskazuje, że przewoźnikiem drogowym jest „… przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego;”. Przewoźnikiem może być więc każdy podmiot uprawniony do wykonywania transportu a nie tylko taki podmiot, który faktycznie wykonuje przewóz, czyli może nim być np. spedytor lub operator logistyczny.

Uprawnienie do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, zgodnie z art. 7 ust. 1. ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. prawo działalności gospodarczej, nabywa się przez wpisanie podmiotu do rejestru przedsiębiorców (KRS lub EDG). Zgodnie z art. 27 ust. 1. prawa działalności gospodarczej, wykonywanie działalności przewozowej, z wyjątkiem przewozu wykonywanego pojazdami o DMC do 3,5 tony, wymaga uzyskania zezwolenia, czyli tzw. licencji (art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym).

Zobacz: Za co odpowiada przewoźnik?

Jest to o tyle istotne, że owe uprawnienie do wykonywania działalności transportowej może decydować o tym, jaka będzie podstawa prawna odpowiedzialności danego podmiotu z zawartej umowy przewozu.

Odpowiedzialność spedytorów

Jest to szczególnie istotne dla spedytorów zawierających umowy przewozu, gdyż nie wszyscy mają w KRS lub EDG wpis uprawniający do wykonywania transportu drogowego towarów. W przypadku braku stosownego wpisu, trudno jest traktować takiego spedytora jak przewoźnika, gdyż z braku uprawnień, przewoźnikiem nie jest. Jego odpowiedzialność z zawartej umowy przewozu może nie wynikać więc z prawa przewozowego, gdyż te odnoszą się do przewoźników, a za takich należy uznać przewoźników uprawnionych. Podstawą prawną odpowiedzialności takiego spedytora może być kodeks cywilny, który nieco inaczej kształtuje jego odpowiedzialność aniżeli prawo przewozowe.

Zobacz: Porady prawne